คืนที่ยังคงเป็นนิรันดร์
ชีวิตเคลื่อนพ้นผ่านกาล
นับเนื่องเนิ่นนานหนักหนา
ว่ายวนในห้วงทรมา
ยิ่งนานยิ่งล้าเหนื่อยแรง
เคยมีคนบอกว่าทุกข์จะผ่านผัน
เหมือนเมื่อคราวดวงตะวันเริ่มทอแสง
ณ บัดนั้นราตรีกาลจะสิ้นแรง
โลกที่มืดก็กลายแจ้งกระจ่างตา
แต่เมื่อถึงยามเย็นมาเยือนย่ำ
ความมืดดำก็ยังย่างกลับมาหา
เหมือนความสุขที่สักวันก็จากลา
และความทุกข์ก็กลับมาอยู่ร่ำไป
ถ้าเช่นนั้น...เราจะทำเช่นใดเล่า
ในเมื่อเรามิอาจผ่านพ้นมันได้
จะสู้ทนในสุข-ทุกข์อย่างจนใจ
หรือจะไปบนเส้นทางนฤพาน?
หมายเหตุ : แรงดลใจจากเพลง "คืนอันเป็นนิรันดร์"
เพลงประกอบละครเวทีนิเทศ จุฬาฯ ประจำปี 2543 เรื่อง "กาลคืนหนึ่ง"
และเพลงประกอบภาพยนตร์ "รักแห่งสยาม"
